Odczytując Ewangelię ze Sługą Bożym


Pan wstał z grobu!

 

„Pan Jezus proroczo zapowiedział, że trzeciego dnia po śmierci zmartwychwstanie. Ale wypadki wielkotygodniowe tak oszołomiły uczniów Chrystusowych, iż o przepowiedni, dotyczącej cudu Zmartwychwstania, zapomnieli.

Nie mogli zrozumieć tego, co się stało i nie umieli dać pewnej odpowiedzi na pytanie: Czy w grobie wraz ze zwłokami Umęczonego Chrystusa nie zostało na zawsze pogrzebane Jego Królestwo? I naraz trzeciego dnia po pogrzebie, z brzaskiem niedzielnego poranka, rozchodzi się lotem błyskawicy wieść: Pan wstał z grobu! Pan zwyciężył. Zmartwychwstanie – to wielkie zwycięstwo Chrystusa Pana odniesione nad śmiercią i nas cierpieniami, – to zwycięstwo dzieło Chrystusowego, Jego Królestwa, które ogłosił i przyniósł światu. «Jeżeli Chrystus nie zmartwychwstał, próżne przepowiadanie nasze, próżna jest wiara nasza.» A skoro Chrystus Pan swą mocą zmartwychwstał, jako przedtem przepowiedział, zatem pewną i bezpieczną jest Jego nauka, przez Apostołów, oraz ich następców nieprzerwanie aż dotąd w Kościele rzymskokatolickim głoszona, pewną wiara nasza święta. Doprowadzi nas ona do zwycięstwa, jeśli tylko z tej wiary żyć będziemy, strzegąc czystości sumienia przed śmiertelnym grzechem.”

Sługa Boży Bp Piotr Gołębiowski

(„Siewca Prawdy” 3(1933) nr 16, s. 2)

18 IV 2021 r.

 

Bądź na bieżąco. Polub - prosimy - stronę

Sługi Bożego bp. Piotra Gołębiowskiego na Facebooku:

www.facebook.com/bppiotrgolebiowski

 

 

Powrót do strony głównej - KLIKNIJ

 

Zapraszamy, zobacz też ostatnie posty: 

Odczytując Ewangelię ze Sługą Bożym


Miłosierdzie Chrystusa Pana

jest wzorem miłosierdzia chrześcijańskiego

 

„Przed przyjściem Chrystusa Pana na ziemię i rozszerzeniem się Jego nauki miłosierdzie było rzadkim gościem w sercach ludzkich. […]

Odczytując Ewangelię ze Sługą Bożym

 

 

Niesłychane zdarzenie w dziejach świata

 

„Uroczystość Zmartwychwstania Pańskiego – to dzień wielkiej radości w życiu Kościoła rzymskokatolickiego. Wielkanocna pieśń, Alleluja – chwalcie Pana, rozbrzmiewa po świecie całym, rozlega się po świątyniach i domach katolickich, odbija się radosnym echem w duszach wyznawców Chrystusowych.

Odczytując Ewangelię ze Sługą Bożym


Z piersi wszystkich dobywały się

okrzyki radosnego uniesienia

 

„Wspaniały widok przedstawiał triumfalny wjazd Jezusa Chrystusa do Jerozolimy. Ewangelia święta czytana podczas ceremonii poświęcenia palm daje nam szczegółowy opis tego niezwykłego wydarzenia. Pan Jezus siedząc na oślęciu, zbliża się do bram Świętego Miasta. A w tej samej chwili, jakby z natchnienia Bożego, rzesze ludu żydowskiego, przybyłe z różnych zakątków Palestyny na święta Paschy do swej stolicy, wychodzą na spotkanie Jezusa Chrystusa. Żaden król ziemski nie doznał nigdy takiego przyjęcia, jakie zgotowano Królowi nieba i ziemi, Królowi serc i dusz ludzkich, Jezusowi Chrystusowi. Jedni spośród tłumu zdejmowali swoje wierzchnie szaty i wyściełali nimi drogę, inni rzucali do stóp Chrystusa Pana zielone gałązki oliwne. Jeszcze inni trzymali palmy w swych rękach na znak powitania swego Zbawcy i Wodza. A z piersi wszystkich dobywały się okrzyki radosnego uniesienia, głębokiej czci: «Hosanna – chwała Synowi Dawidowemu! Błogosławiony, który idzie w Imię Pańskie».

Sobotni promień słońca


Jak całe życie Chrystusa Pana było jednym krzyżem i męczeństwem, podobnie na całe życie Maryi padł cień krzyża i blask męczeństwa, bo Maryi od Jezusa odłączyć niepodobna. Do szczytu Jej cierpienia doszły tam, gdzie nastąpił szczyt ofiary Jezusa Chrystusa na Kalwarii: «Stała obok krzyża Jezusowego Matka Jego» (J 19,25). Tam razem z Jezusem składa wielką i świętą ofiarę z tego, co dla Niej najdroższe. Tam razem z Jezusem zdobywa dla nas prawo do wszystkich łask Bożych. Tam została ogłoszona przez Jezusa Matką wszystkich ludzi: «Oto Matka twoja» (J 19,27).”

Sługa Boży bp Piotr Gołębiowski

Odczytując Ewangelię ze Sługą Bożym


Miłość Boża zajaśniała nowym blaskiem

 

Pan Bóg umiłował człowieka. Stworzenie i sługę – Najwyższy podniósł do godności swego przyjaciela i dziecka. Gdy człowiek sprzeniewierzył się Bogu, nie wyczerpała się miłość Boża, lecz zajaśniała nowym blaskiem.

Odczytując Ewangelię ze Sługą Bożym


Bóg wychodzi naprzeciwko człowieka

z darem miłosierdzia

 

„W sakramencie Chrztu świętego otrzymaliśmy cenne dary Boże, staliśmy się członkami Mistycznego Ciała Chrystusowego, żywymi świątyniami Ducha Świętego. Według myśli Bożej, chrześcijanin powinien zawsze być dzieckiem Bożym, wolnym w sumieniu od grzechu ciężkiego, zdolnym do pełnienia czynów zasługujących na żywot wieczny. Niestety, często zapominamy o swej godności i dobrodziejstwach Bożych, przez popełnienie grzechu śmiertelnego tracimy skarb dziecięctwa Bożego, a z nim wolność i pokój serca. Bogaty w miłosierdzie Ojciec Niebieski, litując się nad słabością naszą, zostawił nam Sakrament Pokuty, «jako drugą deskę ratunku po duchowym rozbiciu się człowieka». Jest to Sakrament Bożego Miłosierdzia, wewnętrznej przemiany człowieka, świętej radości i głębokiego pokoju, «którego świat dać nie może». W tym sakramencie Bóg wychodzi naprzeciwko człowieka z darem miłosierdzia, aby nam grzechy odpuścić i obfitych łask udzielić. Do nas należy współpracować z darem Bożego Miłosierdzia, czyli wyrobić w sobie usposobienia, które nam pozwolą zdobyć owoce Sakramentu Pokuty. […]

Sobotni promień słońca

 

„«Bolejąca Matka stała u stóp krzyża, we łzach cała». Na co patrzyły Jej oczy? – Na dokładne wypełnienie się przepowiedni Izajasza, proroka: «A myśmy Go za skazańca uznali, chłostanego przez Boga i zdeptanego» (Iz 53, 4).