117. urodziny Sługi Bożego Biskupa Piotra



Po lewej stronie od kościoła w Jedlińsku znajduje się ulica nosząca dziś imię biskupa Piotra Gołębiowskiego. W tamtej okolicy stoi do dziś dom, w którym przyszedł on na świat 117 lat temu – 10 czerwca 1902 r. Późniejszy biskup był drugim z kolei dzieckiem Jana i Heleny z domu Piątek. Ich rodzina była liczna, mieli bowiem dziewięcioro dzieci. Ojciec rodziny – Jan Gołębiowski był szewcem i właścicielem gospodarstwa rolnego.


Dom rodzinny Sługi Bożego bp. Piotra Gołębiowskiego - widok dzisiejszy (Fot. Ks. Sebastian Osiński)

Pomódl się dziś Litanią do Sługi Bożego w intencji,
która jest dla Ciebie ważna:
     
Kyrie, elejson. – Chryste, elejson. – Kyrie, elejson.
Chryste, usłysz nas. – Chryste, wysłuchaj nas.
Ojcze z nieba, Boże, – zmiłuj się nad nami.
Synu, Odkupicielu świata, Boże, – zmiłuj się nad nami.
Duchu Święty, Boże, – zmiłuj się nad nami.
Święta Trójco, Jedyny Boże, – zmiłuj się nad nami.
Święta Maryjo, – módl się za nami.
Święty Józefie,
Święci Piotrze i Pawle, – módlcie się za nami.
Sługo Boży Biskupie Piotrze, – wstawiaj się za nami.
Świadku Zmartwychwstałego,
Wierny sługo Eucharystii,
Z należną czcią adorujący Najświętszy Sakrament,
Gorliwy szafarzu Sakramentu Pokuty,
Żarliwy czcicielu Niepokalanej,
Apostole chwały Matki Bożej,
Pasterzu pokładający nadzieję w Maryi,
Doświadczający cudownej mocy Matki Najświętszej,
Kontemplujący Jezusa w modlitwie różańcowej,
Gorliwy czcicielu Świętych Pańskich,
Wierny sługo Kościoła świętego,
Posłuszny głosowi Następców św. Piotra Apostoła,
Powołany do kapłaństwa Chrystusowego,
Wezwany do grona następców Apostołów,
Wierny żarliwej modlitwie,
Zawsze otwarty na natchnienia Ducha Świętego,
Wytrwały głosicielu Słowa Bożego,
Rozmiłowany w zgłębianiu Bożej mądrości,
Biskupie usilnie zabiegający o zbawienie wiernych,
Ojcze duchowny alumnów,
Zatroskany o świętość kapłanów,
Opiekunie osób konsekrowanych,
Zatroskany o wiarę i miłość w małżeństwie i rodzinie,
Z odwagą broniący ludzkiego życia,
Cierpliwy wychowawco młodzieży,
Otwierający drzwi serca i domu dla wszystkich potrzebujących,
Pasterzu zanurzony w Miłosierdziu Boga,
Pochylający się nad chorymi, cierpiącymi i opuszczonymi,
Świadku Chrystusa miłosiernego,
Zatroskany o życie wiernych w stanie łaski,
Cierpliwy apostole jedności,
Pasterzu doświadczany krzyżem prześladowań za wierność Ewangelii,
Wytrwale dźwigający krzyż cierpienia,
Umocniony Eucharystią w ostatniej godzinie życia,

Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata, – przepuść nam, Panie.
Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata, – wysłuchaj nas, Panie.
Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata, – zmiłuj się nad nami.

Módlmy się. Duchu Święty, który serce Biskupa Piotra rozpaliłeś wielką miłością do Najświętszego Sakramentu i bezgranicznym zawierzeniem Niepokalanej Dziewicy, uczyń go orędownikiem naszych spraw przed Bogiem, * a nam udziel łask, o które z ufnością prosimy za jego wstawiennictwem. Przez Chrystusa, Pana naszego. Amen.


Przesłanie Sługi Bożego dla Ciebie:

Wybierz z poniższej listy myśl, której numer odpowiada dniowi Twoich urodzin, odczytaj, a następnie pomyśl nad tymi słowami i realizuj je w życiu:

1.  Żyjemy po to, by chwalić Pana Boga, w zamian za szukanie chwały Bożej otrzymamy pokój prawdziwy, jeśli tylko będziemy ludźmi dobrej woli.
2. Pielgrzymie utrudzony dźwiganiem ciężaru życia, spragniony orzeźwienia, korzystaj ochoczo i radośnie ze zdrojów Zbawiciela.
3. Od żadnego z ludzi nie zależymy tak całkowicie jak od Pana Boga, któremu zawdzięczamy wszystko, co nazywamy naszą własnością.
4. Kto szczerze przyczynić się pragnie do umocnienia pokoju w świecie, niech modli się i pracuje, aby Chrystus Pan panował w umysłach, w sercach, w całym życiu dzisiejszego pokolenia.
5. Drogą naszą jest Jezus Chrystus. On uczy nas, jak chwalić Ojca Niebieskiego, On prowadzi do upragnionego pokoju i szczęścia.
6. Zbyt wielki jest człowiek, by go mogło uszczęśliwić stworzenie! Zupełne szczęście może człowiek odnaleźć jedynie w Panu Bogu.
7. Wobec cierpienia bylibyśmy zupełnie bezradni, gdyby przed nami nie cierpiał Jezus Chrystus.
8. Tym hojniej nas Pan Bóg wynagrodzi, im gorliwiej tu na ziemi pracujemy dla Jego chwały i dla swojego uświęcenia.
9. Jedno spojrzenie na wizerunek Ukrzyżowanego Pana wlewa pokój do zbolałego serca, a duszy udziela siły do dźwigania krzyża.
10. Dąż do zjednoczenia z Jezusem Chrystusem, aby świętością życia apostołować wśród ludzi.
11. I dziś przykazanie miłości Boga jest najważniejsze spośród wszystkich.
12. My nie jesteśmy w stanie tak skutecznie ocierać łzy, jak to uczynił Boski Mistrz. Możemy jednak życzliwym sercem dzielić smutek bliźnich, zbliżyć się do strapionych, ze słowem pociechy, pospieszyć z pomocą.
13. Na pierwszym miejscu – troska o zdobycie nieba. Na drugim planie – starania o chleb powszedni, o ubranie, słowem o środki do życia na ziemi.
14. Nie sądźmy, że Jezus Chrystus jest obojętny na nieszczęśliwych, żyjących w obecnych czasach. On zna wszystkie bolączki i udręki dzisiejszych ludzi.
15. Gdy okiem wiary zajrzymy do wnętrza dusz naszych, wówczas zobaczmy bogate dary łask Bożych.
16. Każdą duszą Pan Bóg się opiekuje, o każdej myśli, o każdą się troszczy, każdą pragnie doprowadzić do wiekuistego szczęścia. Lecz i ze strony człowieka potrzeba wysiłku i współpracy z działaniem Bożym.
17. Modlitwa jest obowiązkiem naszym i potrzebą serca.
18. Jeśli idziesz wąską i ciasną drogą zasad i przykazań Bożych, to dobrze, ta droga prowadzi do wiekuistego życia, dokąd zaprowadziła już liczne zastępy Świętych!
19. I my pokonamy wszystkie trudności, zwyciężymy wszystkich wrogów naszego zbawienia, jeśli staniemy przy boku Mistrza i Pana, jeśli z Nim zjednoczymy dusze nasze przez silną wiarę.
20. Pan Bóg błogosławieństwo swoje okazuje tym, którzy przed wszystkim innym szukają królestwa Bożego i sprawiedliwości Jego.
21. Panu Bogu, który tak daleko posunął swą miłość ku nam, możemy bezpiecznie zaufać.
22. Nawiedzajmy chętnie Eucharystycznego Pana, aby na serdecznych z Nim rozmowach lepiej Go poznać, goręcej umiłować, a własną duszę podnieść i pokrzepić.
23. Z całą świadomością i siłą przekonania wierzmy, że Jezus Chrystus – to nasz Pan i Bóg, nasz Nauczyciel i Zbawca.
24. Pan Bóg najlepiej wie, co dla nas pożyteczne, co nas prowadzi do zbawienia i świętości.
25. Pan Bóg jest Ojcem naszym. Ojcem wielkie dobroci, niewzruszonego miłosierdzia, nieskończonej miłości. Nie ma drugiego ojca tak dobrego, jak Ojciec nasz Niebieski.
26. Przyjmujmy często Jezusa Chrystusa w Komunii świętej jako pokarm duszy, aby Boski Zbawca żył i działał nie tylko pośród nas, ale również w nas.
27. Gdybym posiadł wszystko na ziemi, a nie miałbym Boga, byłbym największym nędzarzem, gdyż oprócz Pana Boga wszystko przemija i zawodzi.
28. Im bardziej wygórowane pojęcie człowiek ma o sobie, im więcej liczy na swe własne siły, tym mniej doświadcza pomocy Bożej.
29. Strzeżmy nie tylko swych rąk, aby nimi nie wyrządzić bliźniemu krzywdy, nie tylko języka, aby nim nie szkodzić dobrej sławie bliźniego, ale czuwajmy również nad sercem, aby doń nie wśliznęło się ani jedno uczucie, przeciwne miłości bliźniego.
30. Serce Jezusowe żyje stale pragnieniem zbawienia ludzi.
31. Jeśli mamy w sercu mocną wiarę w Jezusa, jeśli kierujemy się w życiu miłością ku Bogu i ludziom, błogosławieni jesteśmy teraz i na wieki.

Odczytując Ewangelię ze Sługą Bożym



Duch Święty tchnął w ich serca miłość ku Bogu i ludziom


„Apostołów wzywa Chrystus do […] miłości, obiecując im zesłać Ducha Świętego, który jest Miłością. Obietnica spełnia się z rana 10-tego dnia po Wniebowstąpieniu Pańskim. W blasku płomiennych języków ognia zstępuje na każdego z Apostołów Duch Święty; jednocześnie w usposobieniu Apostołów następuje zmiana. Dotąd po ziemsku patrzyli na Chrystusowe Królestwo – odtąd zrozumieli, że «Królestwo Boże nie jest pokarm i picie, ale sprawiedliwość i pokój, i wesele w Duchu Świętym». Dotąd byli nieśmiali, lękliwi – od chwili przyjścia Ducha Świętego stali się nieustraszeni w głoszeniu Słowa Bożego nie tylko wobec tłumów pospólstwa, ale również wobec uczonych, nawet wobec swych wrogów i surowych sędziów. Z ludzi gwałtownych, gotowych ściągać pioruny z nieba na opornych sobie, stają się łagodnymi łowcami dusz o bezgranicznym poświęceniu. Z ludzi lękających się trudu i cierpienia stają się miłośnikami krzyża, uradowani, że dla imienia Jezusowego mogą cierpieć. Z ludzi ociężałych, którzy nie byli w stanie czuwać z Chrystusem na modlitwie stają się apostołami czynu, pełnymi energii w pracy nad rozkrzewianiem Królestwa Bożego.

Z Maryją w herbie – 31 maja



Nawiedzenie Najświętszej Maryi Panny


„Im więcej człowiek uświadamia sobie związek z Panem Bogiem, tym lepiej rozumie obowiązek i potrzebę modlitwy. Najświętsza Panna wypełniała modlitwą dnie i godziny swego życia, bo w stopniu doskonałym zdawała sobie sprawę, jak bliski i dobry jest dla Niej Pan Bóg. W głębokiej pokorze ducha nazywa się niską służebnicą Bożą. W Panu Bogu uznaje swego Stwórcę i Najwyższego Zwierzchnika, od Którego w każdej chwili zależy, Któremu wszystko zawdzięcza, czym jest i co posiada. Z radością przeto wypowiada w kornych modlitwach swą zależność od Pana Boga. Z głębokim przekonaniem zapewnia, że we wszystkim chce być uległą świętej woli Bożej. Tyś moim Początkiem i najwyższym Celem życia – mówiła do Pana Boga. – Do Ciebie należę. Chcę zawsze pozostać Twoją własnością. Najświętsza Maryja miała żywe odczucie darów niebiańskich, którymi szczodrze obsypała Ją ręka Ojca Wszechmogącego. Czyż nie zawołała w Magnifikat: «Uczynił mi wielkie rzeczy, który możny jest i święte imię Jego» (Łk 1,49). Pokoju Jej duszy przeczystej nie mącił żaden cień grzechu. Wobec Pana Boga czuła się jak dziecko przy Sercu miłującego i ukochanego Ojca. Przyjaźń Maryi z Bogiem – Miłością Nieskończoną – nie doznała ani na chwilę żadnego uszczerbku. Maryja zawsze – łaski pełna, błogosławiona między niewiastami i wszystkimi ludźmi, umiłowana Córa Boża, żywa świątynia i wybrana Oblubienica Ducha Św[iętego]! […] Modlitwom Maryi przyświecają wielkie i szerokie cele: aby Pan Bóg, Ojciec miłosierdzia, był uwielbiony, aby na wszystkich ludzi z pokolenia na pokolenie spływały z nieba potoki światła, pociechy, pomocy, pokoju i szczęścia. Ile chwały przysporzyły Panu Bogu modlitwy Maryi? Ile dobrodziejstw i łask sprowadziły z nieba na ziemię? Matka Boża wzywa nas do udziału w swych modlitwach”.
Sł. B. Bp P. Gołębiowski
„Kółko Różańcowe” 42(1951), s. 1-3

Wszechmogący, wieczny Boże, z Twojego natchnienia Najświętsza Maryja Panna, która nosiła w łonie Twojego Syna, nawiedziła Elżbietę,  spraw, abyśmy byli posłuszni natchnieniom Ducha Świętego * i zawsze mogli z Maryją Ciebie uwielbiać. Przez naszego Pana Jezusa Chrystusa, Twojego Syna,  który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego, * Bóg, przez wszystkie wieki wieków. Amen.

Sługo Boży Biskupie Piotrze, wstawiaj się za nami!