Myśli na dziś:


„Ileż bliskich czy znanych nam osób obchodziło zeszłoroczny adwent razem z nami, a dziś… już są osądzeni. Ci wszyscy wołają do nas: «Pamiętaj na osądzenie moje. I takież będzie twoje, mnie wczoraj, a tobie dziś».
Cóż mamy czynić, aby chwila sądu zastała nas przygotowanych?
Odprawmy sąd sami nad sobą, oskarżając się szczerze i z żalem w trybunale pokuty. Tu na pewno usłyszymy słowo miłosiernego przebaczenia.
I weźmy sobie do serca wskazówkę św. Augustyna: «Tak żyj, jak gdyby sędzia miał przyjść dziś, a nie będziesz potrzebował się lękać, gdy rzeczywiście przyjdzie».”
Sługa Boży Bp Piotr Gołębiowski

Z Maryją w herbie


 

Zwycięstwo Niepokalanej


„Pośród adwentowej tęsknoty za przyjściem Chrystusa Pana przeżywamy radosną uroczystość Niepokalanego Poczęcia Maryi. Jest to pierwsze walne zwycięstwo odniesione przez Maryję nad odwiecznym wrogiem ludzi.
Zapowiedział je Pan Bóg, kiedy po upadku pierwszych ludzi, zwrócił się do szatana w mocnych, jak grom słowach: «Wprowadzam nieprzyjaźń między ciebie i niewiastę, pomiędzy potomstwo twoje a potomstwo jej: ono zmiażdży ci głowę, a ty zmiażdżysz mu piętę» (Rdz 3,15).
Wspaniała ta obietnica  nasuwa niejedno pytanie. Kiedy spełni się zapowiedź Boża? Która z niewiast będzie szczęśliwą pogromicielką szatana i jego dzieła? W jaki sposób dokona się zwycięstwo niewiasty i błogosławionego jej potomstwa?
Odpowiedź na te pytania przyniosła pierwsza chwila życia Maryi, Jej Niepokalane Poczęcie.
Dla milionów i miliardów ludzi początek życia łączy się z twardą niewolą pod panowaniem szatana i grzechu. Najświętsza Maryja Panna, na mocy szczególnego przywileju Bożego, stanowi wyjątek. Na progu swego życia odnosi zupełne zwycięstwo nad potęgami kłamstwa i złości. Szatan ani przez chwilę nie ma nad Nią władzy. Grzech w niczym nie przyćmił piękności duszy Maryi. Kto wypowie w jak niezwykłych blaskach Bożej Mądrości, Potęgi i Miłości dokonało się zwycięstwo Niepokalanej Dziewicy? Trzeba wniknąć w tajniki Jej duszy przeczystej, tak hojnie wyposażonej w nadprzyrodzone dary przez Najwyższego Pana. […]
Zwycięstwo Niepokalanej jest zapowiedzią dalszego triumfu  prawdy nad kłamstwem, dobrego nad złem, sprawiedliwości nad nieprawością, miłości nad samolubstwem. […]
Ale to – nie wszystko. Zwycięstwo Niepokalanej Dziewicy ponawia się codziennie w twym sercu, ile razy, wsparty Bożą mocą, opierasz się poruszeniom pychy, chciwości, lenistwa, samolubstwa, aby coraz wyżej i wyżej wspinać się na szczyty oddania się całopalnego Panu Bogu i bliźnim z najczystszej miłości, za cenę poświęcenia samego siebie.
Co za piękny, porywający urokiem świat, ukryty we wnętrzu duszy, to ciągłe dążenie w górę  śladami Niepokalanej Matki! Zwycięstwo naprawdę godne pożądania i wysiłku! […]
Niech w nas i przez nas Niepokalana odnosi zwycięstwa!”.
Sługa Boży Bp Piotr Gołębiowski
„Kółko Różańcowe” 38(1947), s. 242-243

Matko Odkupiciela, z niewiast najsławniejsza,
Gwiazdo morska, do nieba ścieżko najprościejsza,
Tyś jest przechodnią bramą do raju wiecznego,
Tyś jedyną nadzieją człowieka grzesznego.

Racz podźwignąć, prosimy, lud upadający,
W grzechach swych uwikłany, powstać z nich pragnący.
Tyś cudownie zrodziła światu Zbawiciela,
Tyś sama wykarmiła Twego Stworzyciela.

Panno przedtem i potem z świata podziwieniem,
Uczczona Gabriela wdzięcznym pozdrowieniem;
Racz się wstawić, o Panno, za nami grzesznymi,
Ratuj nas, opiekuj się sługami Twoimi.

Boże, Ty przez Niepokalane Poczęcie Najświętszej Dziewicy przygotowałeś swojemu Synowi godne mieszkanie i na mocy zasług przewidzianej śmierci Chrystusa zachowałeś Ją od wszelkiej zmazy, * daj nam za Jej przyczyną dojść do Ciebie bez grzechu. Przez Chrystusa, Pana naszego. Amen.

Sługo Boży Biskupie Piotrze, wstawiaj się za nami!

Odczytując Ewangelię ze Sługą Bożym


 

Bo skąd mamy pewność,

że doczekamy adwentu w następnym roku?


„Nie wiemy, którego dnia, o której godzinie nastąpi ta straszna, przejmująca trwogą chwila, gdy «Będą znaki na słońcu, księżycu i gwiazdach… Ludzie mdleć będą ze strachu». Koniec świata może nastąpić w bardzo krótkim czasie, choć tego się nie spodziewamy, a może dopiero zalat tysiące. Gdyby nawet ostatnia godzina dla świata wybiła dopiero za tysiące lat, to i tak myśl o sądzie ostatecznym winna działać na nas i pobudzać nas do takiego życia, którego nie musielibyśmy wstydzić się przed obliczem Pana, Sędziego sprawiedliwego i wobec tych świadków, jacy otaczać nas będą.

Sobotni promień słońca


„Listopad – miesiąc zmarłych przenosi myśl naszą do czyśćca i ukazuje rzeszę dusz, które wypłacają swe długi sprawiedliwości Bożej. […]
Dusze biedne, bo nie mogą zdobywać zasług, ani przyspieszyć choćby o godzinę czasu swego wyzwolenia. […]
Jest wszakże jedno serce, które najczulszą miłością ogarnia wszystkie dusze czyśćcowe i każdą z osobna. To – Niepokalane Serce Maryi. Czyż może matka zapomnieć o dziecku swoim, zwłaszcza o dziecku, które cierpi i oczekuje pomocy? A choćby matka ziemska zapomniała – Matka Niebieska nigdy nie będzie obojętną dla swych duchowych dzieci, pogrążonych w otchłani cierpienia.
Ona lituje się nad duszami czyśćcowymi, bo rozumie ich palącą tęsknotę za posiadaniem najwyższego szczęścia – za Bogiem. Czyż sama nie tęskniła za swym Umiłowanym Synem po Jego Wniebowstąpieniu, gdy w osamotnieniu odbywała uciążliwą pielgrzymkę na ziemi?
Maryja pragnie, aby co prędzej otworzyły się bramy niebios dla dusz czyśćcowych. Tyle Ją ku temu skłania powodów! I żądza większej chwały Bożej i macierzyńskie pragnienie szczęścia dla swych dzieci, tak bardzo umiłowanych, i osobista radość z jednej duszy dla nieba zdobytej. Swą pieczę o dusze czyśćcowe wyraża Matka Najświętsza w modlitwach, jakie zanosi przed tron Najwyższego Pana za tymi, którzy muszą przejść bolesne oczyszczenie, zanim wejdą do miejsca ochłody, światła i pokoju.
Kościół święty wielką ufność pokłada w orędownictwie Maryi na korzyść dusz czyśćcowych. […] Pogrzebowe modły liturgiczne nad otwartym grobem kończą się maryjną antyfoną: «Salve Regina – Witaj Królowo». W rzewnej pieśni polecamy duszę zmarłego opiece Tej, która jest Matką Miłosierdzia, życiem słodyczy i nadzieją naszą. Prosimy Ją, aby Swe miłosierne oczy raczyła zwrócić na to biedne dziecię swoje, które cierpi męki czyśćca, oraz by co prędzej mu okazała Jezusa, błogosławiony owoc żywota swego.
Kościół święty zapewnia, że szczególną opieką Maryi cieszą się te dusze w czyśćcu, które z dziecięcą ufnością czciły Ją i kochały na ziemi. […]
Mamy jeszcze jeden łatwy sposób do pozyskania szczególnej łaskawości Maryi: wspomaganie razem z Nią dusz czyśćcowych. Ona tej naszej współpracy gorąco pragnie w dziele ratowania cierpiących członków Chrystusowych. Zatem z Maryją i przez Maryję ofiarujmy Ojcu Przedwiecznemu za zmarłych braci naszych Msze święte i Komunie święte, modlitwy, jałmużny, umartwienia oraz inne dobre uczynki. Nie zapominajmy o wielkiej wartości modlitwy różańcowej, którą wraz z odpustami często ofiarujmy za Kościół, umiłowaną cząstkę Królestwa Maryi.”
Sł. B. bp Piotr Gołębiowski

Pomódlmy się razem w intencji Darka


„Gorąco Wam życzę zdrowia i przypływu nowych sił, według zamiarów Bożych, pokoju ducha, radości serca i mocy Ducha Świętego, czułej opieki Matki Najświętszej, Pocieszycielki strapionych”
Sługa Boży Bp Piotr Gołębiowski

Otrzymaliśmy prośbę o modlitwę i prosimy wszystkich o włączenie się w nią:
Proszę o modlitwę za Darka o cud uzdrowienia z nowotworu. Bardzo dobry syn, mąż i ojciec. Zawsze pomagał innym. Boże, ulituj się.

Biskup Radomski zaprasza do Jedlińska

www.radom.gosc.pl

Zaproszenie


Czcigodni Księża,
Drodzy Bracia i Siostry,

W dniu 2 listopada 2019 roku przypada 39. rocznica śmierci Sługi Bożego Księdza Biskupa Piotra Gołębiowskiego, który ofiarne życie na ziemi zakończył podczas sprawowania Najświętszej Ofiary.