Publikacje o Słudze Bożym


 

Pierwsza publikacja z modlitwą o beatyfikację



Odpowiadając na nadsyłane pytania i prośby, zamieszczamy informacje o publikacjach dotyczących Sługi Bożego bp. Piotra Gołębiowskiego. W późniejszym czasie zamieścimy również jego bibliografię podmiotową i przedmiotową, o co prosiły osoby przygotowujące prace naukowe dotyczące Sługi Bożego.

Nakładem Wydawnictwa Diecezjalnego w Sandomierzu ukazała się w 1989 r. mała książeczka zatytułowana: „Bp Piotr Gołębiowski”. Na stronie 1 zawierała czarno-białą fotografię tytułowego Bohatera, a na 3 stronie okładki umieszczono „Modlitwę o beatyfikację”. Była to pierwsza publikacja książkowa zawierająca taką modlitwę. Książka liczy 34 strony.
Autor – świadek życia Sługi Bożego bp. Piotra Gołębiowskiego – pisał: „Zwykło się używać po śmierci człowieka, zwłaszcza takiego człowieka, stwierdzenia, że «umarł w opinii świętości». W przypadku bpa Gołębiowskiego nie jest ono bezpodstawne. Odszedł do Boga w czasie sprawowania Eucharystii. Jego przejście do wieczności przyjęto z bólem i niekłamanym żalem, choć trudno mówić o manifestacyjnym pogrzebie. Pogrzeb był jak życie: cichy, otoczony najbliższymi, sparaliżowany wczesną zimą, zamknięty w gronie najwierniejszych, którzy w pełni dostrzegali kim był biskup Piotr. Wydaje się, że wielkość bpa Gołębiowskiego rośnie w miarę upływu czasu. Można ośmielić się na stwierdzenie, że początek kultu datuje się na 30 dzień od śmierci Pasterza. Wówczas to, wśród adwentowej zadumy, przybyły do Sandomierza cztery autokary studentów i nauczycieli z Radomia, Starachowic i Ostrowca, by modlić się w czasie Mszy św. i przeżyć tradycyjne spotkanie opłatkowe przy grobie Tego, który co roku, nie szczędząc sił, odwiedzał z opłatkiem wspomniane wspólnoty (2 XII 1980). Podobną pielgrzymkę do Grobu Pasterza zorganizował KIK z Radomia. Dla pamiętających bpa Piotra Gołębiowskiego, nie ulega kwestii głębia stwierdzenia Jana Pawła II, który na wiadomość o śmierci Biskupa powiedział: «zmarł wielki Biskup», a do odwiedzających Ojca św. księży sandomierskich mówił: «to był święty Biskup»”.

Spis treści:
1. Dom rodzinny i lata szkolne.
2. Studia w Sandomierzu i w Rzymie.
3. Praca w diecezji: profesor i ojciec duchowny alumnów.
4. Duszpasterz: proboszcz, rektor i dziekan.
5. Powrót do pracy dydaktycznej w Seminarium Duchownym w Sandomierzu.
6. Biskup Pomocniczy, Wikariusz Kapitulny, Administrator Apostolski Diecezji Sandomierskiej.
7. Zarys sylwetki duchowej i opinia świętości.

Fot. http://radom.kik.opoka.org.pl
Autor – ks. infułat Jerzy Banaśkiewicz urodził się w 1937 r. w Skarżysku-Kamiennej. Święcenia kapłańskie otrzymał w 1961 r. W latach 1961-1963 był wikariuszem w parafii Garbatka-Letnisko. Od 1963 r. podjął studia specjalistyczne z socjologii religii w Katolickim Uniwersytecie Lubelskim, na Wydziale Filozofii Chrześcijańskiej. W latach 1967-1969 był wikariuszem w parafii Świętej Trójcy w Starachowicach. W 1969 r. zamieszkał w Radomiu. Jako wikariusz w parafii pw. Opieki NMP, był też katechetą i duszpasterzem akademickim. Był poetą, znawcą literatury i wspaniałym kaznodzieją. Od 1985 r. wykładał w Wyższym Seminarium Duchownym w Sandomierzu, a później w Radomiu. W 1995 r. Jan Paweł II mianował go protonotariuszem apostolskim (infułatem). Trzy lata później został proboszczem parafii św. Teresy w Radomiu i dziekanem dekanatu Radom Południe. Zmarł w 2011 r.

J. Banaśkiewicz, Bp Piotr Gołębiowski, Sandomierz 1989, ss. 34.




Zapraszamy, zobacz też ostatnie posty:
1) Wspólne drogi: Kard. S. Wyszyński i bp P. Gołębiowski. Bp Piotr Gołębiowski: Prymas, który cześć Matki Bożej tak żarliwie szerzy w narodzie naszym (WEJDŹ).
2) Odczytując Ewangelię ze Sługą Bożym: Przemienienie Pańskie ma głębokie znaczenie w zastosowaniu do nas (WEJDŹ).
3) Sobotni promień słońca – nasza modlitwa do Matki Bożej (WEJDŹ).
4) Księga wdzięcznością pisana (WEJDŹ).
5) Myśl na dziś (WEJDŹ).
6) Naśladując Świętych: Św. Kazimierz Królewicz (WEJDŹ).
7) Pomóż Twoją modlitwą… (WEJDŹ).

Brak komentarzy:

Publikowanie komentarza